Refleksje życiowe na Sycylii.
Wracajmy do Iwaszkiewicza i jego "Książki o Sycylii". Napiszę najpierw, jak Goethe zagrożona zbliżającym się terminem naszego wyjazdu z tego raju. Postanowiłam jeszcze poszukać wytchnienia w Villa Giulia (villa – ogród). Chciałam przeczytać tam moje dzienne pensum z „Odysei”. „ Przemyśleć moje życie, a przy tym rozważyć, czy w tym temacie kryją się jakieś możliwości dramatyczne?” Snułam moje rozważania i estetyczne kontemplacje. Pachniały róże, pomarańczowe kwiaty, glicynie i fiołki, odurzający aromat. W obliczu takiej obfitości zawsze czuje się jak w raju. Podkształciłam się z botaniki, szukając w Internecie informacji o roślinności śródziemnomorskiej. Mogę o sobie powiedzieć, że posiadam wykształcenie klasyczne, uczyłam się 6 lat łaciny, dosyć pilnie, elementy greki były zawsze przemycane, a ja chłonęłam to wszystko z ciekawością i wiecznym nienasyceniem. W mojej sali polonistycznej wisiał taki, wydawałoby się, oklepany frazes, chyba autorstwa ...
Mile to wspomnienie o Malcie, na ktorej chcialas zostac tak, jak przetrzymywany przez Kalipso Odyseusz:))Wzruszylam sie Twoim uczuciem:)
OdpowiedzUsuńDziekuję. Wiele mu zawdzięczam. I teraz, jak tu będę okresowo sama, tak powspominam nasze spotkania.Maltę szczególnie.
OdpowiedzUsuńZachwycające to zdjęcie fortecy. Jak tam pięknie :)
OdpowiedzUsuńTak, Malta to raj dla fotografów i wielbicieli historii. Muszę poznajdować moje stare płyty i zamieszczę te piekniejsze ujęcia, bo to było z czasów, kiedy najchetniej siebie widzialm na zdjeciach. Taka byłam próżna.
OdpowiedzUsuń