Podróże po Sycylii. Agrigento.

 Pomieszkiwałam wtedy w Marsali. Gospodarz, a  ówczesny narzeczony pracował w Trapani. Samochodem do Agrygentu to niecałe dwie godziny.

Świątynie starożytnego  greckiegoAkragas pierwszy raz zobaczyłam z tarasu, gdzie znajduje się kościół św. Mikołaja zbudowany z resztek starożytnych murów, które burzyli  już Kartagińczycy. Wszystko tonie w zachwycającej roślinności, palm, ozdobnych kwitnących krzewów i drzew. Z daleka widzę szereg świątyń stojących na wysokim brzegu. Widnieją takie osamotnione i spokojne na tle morza. Dla mnie to pejzaż z Odysei. Ta baśń mitologiczna tak dalece mnie poruszyła, że nie miałam siły odejść od tego jednego na świecie niesamowitego widoku.

Zdj.ogólnodostępne.

 Z zamyślenia wyrwało mnie uprzejme pytanie. Seniora a bisogna do guido? Odwracam się i widzę przystojnego Włocha, który proponuje mi zwiedzanie Agrygentu z nim jako przewodnikiem za jedyne 20 euro. Podjedziemy samochodem, bo świątynie znajdują się około 2 km od tarasu, z którego rozciąga się ten triumfalny widok. Poczułam się jak Helena, którą chcą porwać od prawowitego małżonka i dałam się ponieść tej starożytnej przygodzie z Agrygentem. 

Najbardziej boję się gorąca, a nie przystojnego Włocha. Jest już upał, chociaż godzina zaledwie 10:00. Chciałoby się skryć w cieniu, ale słońce przecieka przez listowie i pali z bezlitosną mocą. Włoch jest kuszący i tak pięknie mówi o starożytnym Akragas. Na ogół intelekt bardziej na mnie działa niż zewnętrzne walory. 

Miasto powstało w VI wieku p.n.e i jego zalety fortyfikacyjne to dwie rzeki morze i wzgórza. Za czasów tyrana Terona stało się bogate i potężne. Z tego względu było powodem do walki między Rzymianami a Kartagińczykami i tak potem przez późniejsze stulecia dokonywał się upadek Akragas. Pozostała po nim Dolina Świątyń, unikalna ze względu na położenie, bujną przyrodę i ruiny zaklęte w czasie. 

Najlepiej zachowana jest świątynia Zgody, to najwspanialszy przykład doryckiej architektury i jedna z największych atrakcji archeologicznych Sycylii. Pstrykają zdjęcia i wirtualnie krążą po całym świecie.

 

Do świątyni Junony i sanktuarium Demeter już nie mam siły się wspinać, bo trzeba podejść pod górę około pół kilometra. Odpocznę w cieniu drzew migdałowych oliwkowych i figowych, to jak mała oaza wśród tego bezlitosnego słońca. 

Wszystkie świątynie zbudowane są z miejscowego wapienia, które stojąc setki lat zwietrzał i pożółkł, i nabrał koloru ciemnego, jak ziemia, która go otacza.  Dla mnie kolor ciepłego miodu. Wokół trawy zarośla, nadal zielone pomimo tego skwaru. W górze błękitne niebo, a w oddali pomarszczone morze. Myślę sobie jak te piękne świątynie rywalizują o względy turystów niczym próżne damy. 

Całe Włochy kryją w sobie nieprzebrane skarby starożytnych Greków i Rzymian i przebywanie w takim wyszukanym nierealnym świecie wymaga ogromnego wysiłku. 

Mój cicerone prowadzi mnie do świątyni Herkulesa, gdzie stoją dumnie ogromne kolumny, a obok świątynia Eskulapa. W ilu miejscach nad Morzem Śródziemnym gościłam w świątyni Eskulapa. Zawsze martwiłam sie wtedy  o zdrowie, które marnowałam nie bacząc na wiek.

Potem przechodzimy do na pół rozwalonych świątyń, z których olbrzymia świątynia Zeusa wzbudza niemy podziw, chociaż po niej zostały tylko rozrzucone kamienie. A wśród nich olbrzymi Telemon mozolnie zrekonstruowany z rozsypanych kawałków, leży na ziemi niczym posąg ukrzyżowanego.  Na zdjęciu z portalu powstał:) Tu widać jego wielkość.

Mój ciceronę chwali to miasto jako najpiękniejszą siedzibę śmiertelnych. Opiewali ją starożytni Grecy w swoich pieśniach. Cztery kolumny zostały tylko ze słynnego chramu Kastora i Polluksa przełożone belkowaniem. Znamy je doskonale z kory, srebra, gliny, bo widnieje we wszystkich sklepach z pamiątkami.

Przy tym upale i obfitości historii dookoła już nie zastanawiamy się nad pięknością tych zwalisk. Mój przystojny Włoch subtelną wnikliwością chciałby przeniknąć do moich myśli, chciałby zaprosić mnie na koktajl. Ale ja jestem już zmęczona, chcę wrócić jak najszybciej do mojego chłodnego azylu w hotelu. 

I z tego czarodziejskiego pobytu w Agrygencie pamiętam upał, przystojnego Włocha  i oszałamiający pejzaż potężnych świątyń.

PS Zdjęcia ze zdjęć.  Nie mogłam znaleźć płyty.

Jakie starożytne miasta zrobiły na was wrażenie? Kiedy ich oglądaliście? Mam na myśli swój wiek i porę roku.